Gecikmiş Dil ve Konuşma

2,5-5 yaş arasındaki çocuklarda görülür. Çocuğun alıcı ve ifade edici dil becerilerinin yaşıtlarından beklenilen düzeyin gerisinde olması durumudur. Kullandığı sözcük sayısı sınırlıdır ve anlaşılırlık genelde kötüdür. Buna rağmen çocuk diğer gelişim basamaklarında (motor-sosyal-bilişsel) yaşıtları ile aynı düzeydedir veya yakındır. 30 aylık olan normal bir bebeğin ifade edici dilinde en az 50 sözcük vardır ve kolaylıkla 2 sözcükten oluşan cümleler kurabilir.
Dil gecikmesi olan çocuk ise genellikle tek sözcükle kendini ifade etmeye çalışır (sözcük dağarcığı 10-20 sözcükten oluşur), sıklıkla işaretle ve ‘ıhh, ıhh’ gibi sesler çıkararak isteklerini belirtir.
İsteği yerine getirilmediği zaman ya da anlaşılmadığı zaman ağlama, bağırma, kendini yere atma gibi davranışlar sergileyebilirler.


İşitme engeli, zeka geriliği, yaygın gelişimsel bozukluklar (otizm, asperger sendromu vb), dudak-damak yarıklığı, Cerebral Palsy (CP), öğrenme güçlüğü, disleksi, olumsuz çevre koşulları, anne-baba ya da çocuğa bakım veren kişilerin yanlış tutumları, sebebi belirlenemeyen durumlar gibi çok çeşitli nedenlerden ötürü çocukta dil ve konuşma gecikmesi ortaya çıkabilir.
Eğer çocuğunuz 2- 2.5 yaşta hala işaretlerle veya tek kelimelerle ve sınırlı bir sözcük dağarcığı ile iletişim kurmaya çalışıyorsa , anlaşılmadığı zamanlar problem davranışlar sergiliyorsa mutlaka bir dil ve konuşma bozuklukları uzmanına başvurunuz.